Na plantacjach buraka cukrowego pojawił się nowy patogen grzybowy- Rhizopus arrhizus

Na plantacjach buraka cukrowego zidentyfikowano w tym roku silne występowanie grzyba Rhizopus arrhizus, który w sprzyjających warunkach pogodowych i przy słabej odporności buraków może wykazywać patogeniczność w stosunku do roślin buraka, wywołując zgniliznę korzeni.

Symptomy:
Pierwsze symptomy choroby to czasowe więdnięcie liści w okresach stresu. Następnie więdnięcie jest permanentne, korzeń obumiera, a liście stają się łamliwe i wysuszone. Zakażona tkanka korzenia przebarwia się na szaro i brązowo, z ciemniejszymi pierścieniami wiązek naczyniowych. Z zakażoną tkanką choroba postępuje w dół, korzeń staje się ciemny i gąbczasty. Czarne sporangia (spory) wytwarzane są na białej grzybni, nadając całej masie grzybni ciemny wygląd.
Często grzyb powoduje zanik tkanki wewnętrznej tworząc jamy napełnione jasnym płynem. Korzenie mogą mieć zapach kwasu octowego lub acetonu i rozpadają się po naciśnięciu.

Patogen:
Rhizopus Stolonifer i Rhizopus  arrhizus to gatunki występujące w glebach uprawnych całego świata; w Kalifornii Rhizopus arrhizus jest gatunkiem wspólnym.
Pomimo ich szerokiej dystrybucji, grzyby te są słabo patogeniczne w stosunku do buraka cukrowego. Stają się problemem dopiero wtedy, kiedy rośliny są uszkodzone mechanicznie, zaatakowane przez inne patogeny lub uszkodzone przez szkodniki (zwłaszcza szkodniki korzeni). Powodem infekcji może być też stres.
Symptomy choroby są identyczne lecz mogą być spowodowane przez różny gatunek patogena:
Rhizopus Stolonifer powoduje chorobę w niskich temperaturach 14 ° do 16 ° C; kiedy występują wysokie temperatury rzędu  30 ° -  40 ° C,  przyczyną jest Rhizopus arrhizus.

Dr W.Wiśniewski, Agroservice KWS Polska, 21.09.2006