Termin i technika siewu

Termin siewu jest jednym z najważniejszych kryteriów ograniczających długość wegetacji buraka, od którego w dużym stopniu zależy wielkość i jakość plonu. Zmienność gleby i warunków klimatycznych na terenie kraju zmusza plantatorów do dostosowania terminu siewu do lokalnych warunków. W czasie wysiewu nasion wierzchnia warstwa roli (0 – 5 cm) niezależnie od kategorii agronomicznej gleby powinna wykazywać wilgotność w przedziale 12 – 16%, a temperaturę powyżej 5 – 10^oC mierzoną na głębokości 5 – 10 cm.
Przy wyborze terminu siewu mogą być pomocne także obserwacje fenologiczne.

Chociaż waga wyżej wymienionych czynników jest wielka, o terminie siewu w praktyce decyduje głównie wilgotność gleby i możliwość wjazdu ciągnikiem na pole.

• Zbyt wczesny siew w nie ogrzaną i wilgotną rolę przyczynia się do wydłużenia okresu wschodów, obniżenia obsady roślin, wzrostu nasilenia występowania zgorzeli przedwschodowej  oraz wytwarzania pośpiechów.
• Natomiast późny siew przyczynia się do skrócenia okresu wegetacji buraka, zmniejszenia plonu i pogorszenia jakości przetwórczej.
• W zależności od lokalnych warunków glebowych i przebiegu pogody (sumy opadów, temperatura) termin siewu w poszczególnych latach może ulegać przyspieszeniu lub opóźnieniu.

Nasiona buraka cukrowego wysiewa się siewnikami precyzyjnymi (potocznie nazywanymi punktowymi). Do wysiewu nasion najkorzystniej jest stosować siewniki mechaniczne. Siewniki mechaniczne z zewnętrznym systemem napełniania komórek tarczy wysiewającej powinny pracować z prędkością nie przekraczającą 5 km/h, zaś siewniki mechaniczne z wewnętrznym napełnianiem komórek tarczy wysiewającej z wykorzystaniem siły odśrodkowej mogą pracować przy prędkości przekraczającej 8 km/h. Z kolei siewniki pneumatyczne podciśnieniowe najwyższą jakość rozmieszczenia nasion uzyskują przy prędkości 6 – 7 km/h.

Buraki należy siać na głębokość 2 – 3 cm, w odległości co 18 cm w rzędzie, przy 45 cm rozstawie rzędów.