Rizomania - przyczyny występowania, symptomy, konsekwencje, zwalczanie

Rizomania jest chorobą wirusową buraka cukrowego przenoszoną przez mikroorganizm glebowy Polymyxa betae, który z kolei rozprzestrzenia się drogą wodną (rzeki, deszczownie), poprzez drobiny gleby przylegające do urządzeń i maszyn rolniczych lub roślin oraz drogą powietrzną (wiatr).

Rizomania może spowodować powstanie znacznych strat w plonie korzeni oraz w plonie cukru (do 80%).

Zwalczanie rizomanii chemicznymi środkami ochrony roślin lub za pomocą zabiegów agrotechnicznych jest bezskuteczne. Jedynym pewnym sposobem ochrony plantacji buraczanej przed tą chorobą jest stosowanie odmian tolerancyjnych na rizomanię na polach, na których została potwierdzona obecność wirusa rizomanii lub istnieje podejrzenie jego występienia.

Rizomania pojawiła się w Europie w latach 50-ych XX wieku, w Polsce jej obecność została potwierdzona w 1987 r. Powierzchnia pól zainfekowanych wirusem rizomanii wzrasta nieustannie - choroba przestała być jednak wielkim zagrożeniem z chwilą pojawienia się na rynku odmian tolerancyjnych na rizomanię, plonujących obecnie równie wysoko jak odmiany standardowe (bez tolerancji). Zastosowanie do uprawy odmiany tolerancyjnej staje się koniecznie wskazane także wtedy, kiedy plantacja buraczana ma zostać założona w bezpośrednim sąsiedztwie pól, na których potwierdzono obecność wirusa rizomanii lub na których podejrzewa się jego wystąpenie (symptomy na liściach i korzeniach, zmieniony skład substancji chemicznych w soku buraka).

Szczegółowe informacje o rizomanii (pochodzenie i opis patogena, sposób rozprzestrzeniania się choroby, symptomy, skutki wystąpienia infekcji, ochrona plantacji) znajdą Państwo klikając tutaj

Wybór odmian tolerancyjnych na rizomanię znajdą Państwo tutaj