Dobór odmiany kukurydzy do produkcji bogatej w ziarno kiszonki
Wartość pokarmowa kukurydzy ulega w trakcie dojrzewania znacznym zmianom. Zamiast analizować wiele parametrów jakościwych kiszonki z kukurydzy, często bardzo zmiennych, przy wyborze odmiany można skupić się przede wszystkim na plonie ziarna i na jego udziale w kiszonce.
W jaki sposób udział ziarna wpływa na wartość energetyczną kiszonki?
Wybierając odmianę kukurydzy na kiszonkę warto przede wszystkim pamiętać, że im więcej ziarna w kiszonce tym lepsza jest jej jakość, a im więcej ziarna z hektara, tym wyższy plon skrobi i energii.
Inne kryteria, które także trzeba wziąć pod uwagę, to wielkość powierzchni paszowej oraz inne pasze objętościowe w dawce pokarmowej.
Dla gospodarstw o wysokiej obsadzie zwierząt oraz w tych przypadkach, gdy kiszonka z kukurydzy jest podstawową paszą objętościową czyli gdy nadaje dawce strukturę, powinniśmy wybierając odmianę uwzględnić następujące kryteria:
-
wczesność dojrzewania zapewniająca osiągnięcie fazy późnowoskowej ziarna
-
wysoki plon ziarna
-
wysoki plon ogólny suchej masy
-
efekt stay green
-
stabilny plon
Odmiany KWS najlepiej spełniające te kryteria to CASSILAS, KWS 5133 ECO, RONALDINIO i GROSSO.
Odmiany, które nie dają najwyższych plonów ogólnej suchej masy, ale cechują się najwyższym plonem ziarna i skrobi z hektara zapewniają kiszonkę o najwyższym udziale ziarna i zawartości skrobi. Stosowanie tego typu odmian do produkcji kiszonki jest bardzo popularne w krajach osiągających najwyższe wydajności mleka od krowy jak Holandia - 9,5 tys kg lub Niemcy - 9 tys kg.
Dla wysokowydajnego bydła powinniśmy uwzględnić następujące kryteria wyboru odmian kukurydzy:
-
wczesność zapewniająca osiągnięcie dojrzałości fizjologocznej przez ziarno w momencie zbioru
-
najwyższy plon ziarna
-
efekt stay green
-
stabilne w latach plony
-
strawność łodyg i liści
Odmiany KWS najlepiej spełniające te kryteria to RICARDINIO, AMBROSINI, TOURAN, RONALDINIO, AMADEO. Odmiany AMADEO i TOURAN wyróżniają się w warunkach klimatycznych Polski wyższą strawnością łodyg i liści w stadium dojrzałości fizjologicznej ziarna.
