KWS
   
 

Co to jest rizomania?

Rizomania jest obecnie jedną z najgroźniejszych chorób buraka i występuje praktycznie we wszystkich krajach Europy. Choroba została wykryta i opisana w połowie lat 50. we Włoszech. W Polsce pierwsze rośliny z objawami rizomanii zaobserwowano pod koniec lat 80. Do dnia dzisiejszego stwierdzono kilkadziesiąt ognisk występowania rizomanii, szczególnie w Polsce centralnej i południowej.

Sprawcą choroby jest wirus nekrotycznego żółknięcia nerwów liści buraka (BNYVV).

Wektorem odpowiedzialnym za rozprzestrzenianie się choroby jest mikroorganizm Polymyxa betae Keskin należący do grzybów. Występuje on masowo w środowisku glebowym (80 % gleb). W przypadku zainfekowania go wirusem rizomanii stanowi źródło przenoszenia choroby. Wirus atakuje nie tylko buraki lecz również rośliny z rodzaju Chenopodium (wszystkie gatunki komosy). Polymyxa betae do swego rozwoju wymaga wysokiej temperatury (pow. 15 0C) i dużej wilgotności gleby. W warunkach niekorzystnych tworzy zarodniki przetwalnikowe, które zachowują w glebie żywotność ponad 20 lat. Rozprzestrzenianie się grzyba (i zawartego w nim wirusa) może odbywać się poprzez glebę przenoszoną na maszynach rolniczych, a także za pomocą cieków wodnych.

Szkodliwość rizomanii jest bardzo duża. W przypadku wczesnej infekcji i korzystnych dla rozwoju choroby warunków pogodowych, straty plonu korzeni mogą dochodzić do 80 %, zaś zawartość cukru spada o 4 %. Występowanie rizomanii w określonym rejonie należy traktować jako trwałe i stale wzrastające zagrożenie.

Więcej informacji o rizomanii znajdą Państwo  tutaj.


 
KWS