KWS
   
 

Czy w uprawie buraka cukrowego można oszczędzać?

W niemieckim czasopiśmie fachowym „Zuckerrübe” 2/2007 ukazał się artykuł dr Bernda Kämmerlinga poświęcony tematowi oszczędzania w uprawie buraka cukrowego.
Za zgodą autora publikujemy streszczenie fragmentów tego artykułu. Pragniemy zwrócić uwagę Państwa na fakt, że artykuł ten dotyczy uprawy buraka cukrowego w Niemczech – wydaje się nam jednak, że wielu z naszych plantatorów chętnie dowie się, w jakich warunkach i w jaki sposób pracują ich zachodni koledzy po fachu.
Dr Bernd Kämmerling kieruje Biurem Koordynacyjnym LIZ - Rolniczego Doradztwa w Uprawie Buraka Cukrowego.

W swoim artykule dr Kämmerling  analizuje możliwości oszczędnej, ekonomicznej uprawy buraka cukrowego i przypatruje się  poszczególnym elementom uprawy pod względem generowanych przez nie kosztów.

We wstępie pisze:
Planowanie, kontrolowanie i kierowanie całym procesem uprawy buraka cukrowego leży w gestii plantatorów. To do nich należy podejmowanie decyzji, to oni ponoszą ich konsekwencje. Rosnące koszty uprawy buraka (koszty środków produkcji takich jak nasiona, zaprawy nasion, nawozy, paliwo) oraz spadające ceny na surowiec buraczany w naturalny sposób zmuszają plantatorów do ostrożnego gospodarowania środkami i unikania niepotrzebnie wysokich nakładów. Zastanawiając się, w którym miejscu można/warto zaoszczędzić, plantatorzy zdani są na własną odwagę i wyczucie – trzeba sobie jednak jasno powiedzieć, że takim zabiegom zawsze towarzyszy pewne ryzyko. Ważne jest, aby je w miarę dobrze wyważyć.

Autor widzi możliwości poczynienia oszczędności w obrębie trzech elementów uprawy buraka:

  • nasion (wybór odmiany oraz zapraw)
  • stosowania środków chemicznych do ochrony plantacji przed chorobami
  • zbioru buraków z pola

1. NASIONA
Ważny jest trafny dobór odmiany do stanowiska uprawy

Nasiona buraka cukrowego są dobre i drogie. Ich koszty rosły w Niemczech konsekwentnie w ostatnich 10 latach o 4% rocznie. Duże różnice w cenach związane są również z coraz bogatszą ofertą odmian, wyposażonych w określone tolerancje i odporności oraz zaprawy.
Różnica ceny między najtańszą a najdroższą odmianą (wraz z zaprawami) zwiększyła się z ok. 66 Euro za jedną jednostkę siewną w roku 1996 do przeszło 130 Euro za jedną jednostkę siewną w roku 2006. Profilaktyczne stosowanie odmian tolerancyjnych/odpornych oraz określonych zapraw w celu zabezpieczenia się przed dużymi stratami ma sens w tych regionach uprawy, w których istnieje duże potencjalne zagrożenie wystąpienia chorób i szkodników (przykładem jest w Niemczech region Nadrenii z dużym ryzykiem wystąpienia rizomanii, mątwika burakowego, cercospory i rhizoctonii).

W tych regionach, w których ryzyko to jest stosunkowo niskie (Saksonia Anhalt) można sobie zwiększonych nakładów na tolerancje i drogie zaprawy zaoszczędzić. Taka oszczędność jest szczególnie wtedy mało ryzykowna, kiedy nieoczekiwanie pojawiające się problemy można rozwiązać po fakcie (np. przez zastosowanie insektycydu na pojawiające się mszyce).

Jednak jeżeli wysieje się odmianę standardową na polu, na którym podejrzewa się wystąpienie np.rhizoctonii i choroba ta rzeczywiście wystąpi, wówczas ekonomiczny koszt tej pomyłki będzie bardzo wysoki i nie do odrobienia. Z drugiej strony, użycie odmian starszych i tańszych w warunkach braku infekcji może okazać się korzystniejsze od zastosowania w takim przypadku odmian o szczególnie wyraźnych cechach odporności (np. na nicienie lub rhizoctonię), których cena jest wysoka.
Różnice w cenach nasion powodują, że niezwykle ważny staje się staranny dobór odmiany do warunków stanowiska, na którym zostanie ona wysiana; powinien on uwzględnić mogące wystąpić choroby i szkodniki oraz sposób uprawy.


Grodczanki Jarosławiec Osięciny Belżyce Charbielin Pagow Kondratowice Sulikow Brody Kakulin Prusinowo Dalej do strony 2. tego artykułu


 
KWS