Źródła odporności, tolerancja wielokrotna

W początkowej fazie hodowli odpornościowej hodowcy mieli do dyspozycji tylko jedno źródło odporności, z którego ją pozyskiwano.
Znalezienie innych źródeł pozwoliło na uniknięcie niebezpieczeństwa załamania się odporności w wyhodowanych odmianach, a także zwiększyło jej skuteczność. Kombinacja dwóch źródeł odporności w jednej odmianie daje dodatkową ochronę, zwłaszcza w przypadku wystąpienia silnego porażenia.
Tolerancja na rizomanię stanowi obecnie podstawowe wyposażenie nowych odmian - do niej, drogą kombinacji, dodaje się inne odporności. Odmiany podwójnie lub potrójnie tolerancyjne mogą, jako odmiany specjalne, stanowić rozwiązanie w sytuacji szczególnych zagrożeń lub tylko ryzyka ich wystąpienia.
Odmiany specjalne wywodzą się często z unikalnego materiału hodowlanego, co powoduje, że różnią się one znacznie od odmian standardowych. Stosując takie odmiany należy zwrócić uwagę na specyficzne zalecenia dotyczące sposobu ich uprawy. Plony odmian specjalnych w warunkach braku występowania choroby są w porównaniu do plonów odmian standardowych jeszcze nieco niższe, lecz w warunkach silnego porażenia rozwijają cały swój potencjał.
Tworzenie odmian o odporności kombinowanej to ważny cel w hodowli buraka cukrowego. Odmiany specjalne umożliwiają dobór odmiany do lokalnych populacji chorób  i szkodników i gwarantują ochronę nawet przy niskich progach infekcji, co znacznie podnosi efektywność uprawy buraków.

 Z powrotem do strony głównej