Rizomania

Rizomania należy do tych chorób buraka cukrowego, których wystąpienie oznacza powstanie znaczących szkód gospodarczych. Porażenie plantacji buraczanej rizomanią w warunkach uprawy odmian standardowych (bez tolerancji na rizomanię) może doprowadzić do strat w plonach sięgających nawet 80% oraz do zredukowania zawartości cukru o 60%.
Rizomania jest chorobą wirusową, uszkadzającą system korzeniowy oraz aparat  liściowy buraka cukrowego, przenoszoną przez grzyb glebowy (obecnie: pierwotniaka) Polymyxa betae.
Od chwili pierwszego wystąpienia choroby w północnych Włoszech (lata 50. XX wieku) do dziś, opanowała ona  w zastraszająco szybkim tempie prawie wszystkie ważne regiony uprawy buraka cukrowego w Europie i na świecie.
Zwalczanie rizomanii przy pomocy chemicznych środków ochrony roślin okazało się równie bezowocne jak profilaktyczne stosowanie różnorodnych zabiegów agrotechnicznych (uprawowych, mechanizacyjnych, higeniczno - glebowych). Jedynym naprawdę skutecznym i pewnym sposobem obrony przed rizomanią jest stosowanie na polach zainfekowanych wirusem odmian tolerancyjnych. Pierwsze odmiany tolerancyjne na rizomanię plonowały wydajnie tylko w warunkach wystąpienia choroby - rejestrowane współcześnie nowoczesne odmiany tolerancyjne plonują równie wysoko jak odmiany standardowe - także w przypadku niewystąpienia rizomanii.
Rizomania stanowi w dzisiejszych czasach problem tylko wtedy, kiedy dojdzie do uprawy odmiany standardowej na polu zainfekowanym wirusami rizomanii.