Hodowla roślin energetycznych

W przypadku roślin energetycznych, inaczej niż ma to miejsce w przypadku roślin z przeznaczeniem na paszę lub żywność, głównym zadaniem jest dla hodowców zwiększenie plonu całkowitej suchej masy danego gatunku, co przekłada się na optymalny uzysk energii z hektara powierzchni.
Najwyższe plony energii z jednostki powierzchni uzyskuje się przez fermentację gazową biomasy składającej się z całych roślin.

Program hodowlany roślin energetycznych obejmuje w KWS następujące rośliny rolnicze:

Kukurydza:
Zwiększenie przyrostu masy przez podniesienie odporności na zimno oraz przesunięcie okresu dojrzewania; oprócz tego nadal pracujemy nad ulepszeniem podatności na wyleganie, odporności na suszę oraz poprawieniem fizjologicznych czynników akumulacji biomasy.

Burak cukrowy:
W grupie roślin energetycznych burak cukrowy jest tym gatunkiem, który osiąga najwyższe plony suchej masy i najszybciej ulega przemianie gazowej, dając biogaz o wysokiej koncentracji metanu. Plony buraka energetycznego w porównaniu do plonów buraka do produkcji cukru mogą zostać zwiększone dzięki specjalnym, nowo opracowanym technlogiom uprawy (lepsza tolerancja na zimno i mróz, burak ozimy) oraz zbioru.

Sorgo:
Sorgo jest rośliną o bardzo dobrej tolerancji na suszę, krótkim okresie wegetacji i bardzo wysokiej efektywności wykorzystania wody. Osiąga dobre plony przy minimalnym zapotrzebowaniu na wodę – wystarcza mu 600 ml opadów rocznie – jest więc z tego punktu widzenia dobrym gatunkiem do uprawy w rejonach Polski często nawiedzanych przez suszę. Niestety większości odmian sorga jest polski klimat za zimny – dlatego cechy, nad którymi w KWS pracujemy to w jego przypadku zwiększenie tolerancji na zimno oraz odporności na choroby.