KWS
   
 

Zbiór rzepaku

Rzepak powinno się sprzątać z pola kombajnem z przedłużonym stołem młócącym (40–60 cm), wyposażonym w dodatkowe rozdzielacze łanu, aby w ten sposób uniknąć strat z powodu pękających łuszczyn. Wilgotność nasion w momencie zbioru powinna w miarę możliwości wynosić mniej niż 12%.

Obowiązuje reguła:
Im bardziej suche warunki zbioru, tym wyższe straty. W niektórych przypadkach omłócenie wilgotnego jeszcze rzepaku może okazać się bardziej opłacalne niż zebranie rzepaku
o wilgotności nasion  poniżej 10% z ryzykiem poniesienia dużych strat z powodu osypywania się nasion.

Zasady zbioru rzepaku:

  • Dopasowanie podzespołów kombajnu (m.in. nagarniacza, klepiska, obrotów bębna itd.) do stopnia wilgotności łanu (prędkość bębna młócącego powinna być większa przy wyższej wilgotności ok.700-800 obr./min., szczelina na klepisku większa przy bardziej dojrzałym łanie).
  • Użycie przedniego rozdzielacza łanu z bocznymi nożami (aktywny rozdzielacz łanu) jest korzystniejsze od użycia standardowego zespołu tnącego(obniża straty w czasie omłotu, kierunek młócenia niezależny od kierunku ułożenia łanu).
  • Wysokość koszenia podczas zbioru powinna być tak ustawiona, aby kombajn ścinał najniżej położone łuszczyny u nasady. Ogranicza to straty na zespole tnącym i obniża „przechodzenie” wilgotności ze słomy na nasiona.
  • Najwyższe plony nasion i tłuszczu uzyskać można tylko z dostatecznie dojrzałych nasion rzepaku.

Świeżo wymłócony rzepak ozimy nie od razu nadaje się do przechowywania, konieczne jest jego oczyszczenie oraz wysuszenie zebranych nasion. Aby uniknąć strat podczas przechowywania, trzeba zredukować jego wilgotność do poniżej 9%.

 

 
KWS