KWS
   
 

Wiosenne stosowanie regulatorów wzrostu

Stosowanie regulatorów wzrostu aplikowanych jesienią i wiosną może w znaczący sposób przyczynić się do zabezpieczenia plonów z plantacji rzepaku. Z powodu pozytywnego wpływu regulatorów wzrostu na równomierny rozwój łanu rzepaku i ograniczenie występowania chorób wywoływanych przez grzyby (jeżeli regulatory mają w swoim składzie fungicydy) stosowanie ich stało się w wielu gospodarstwach czynnością standardową. Regulatory wzrostu wspierają dodatkowo wykształcanie się rozgałęzień bocznych. Ważne jest, aby stosować regulatory wzrostu stosownie do warunków meteorologicznych, gęstości łanu i zaopatrzenia gleby w azot.

  • Wiosenną, najbardziej efektywną regulację wzrostu osiąga się stosując środek w fazie rozwoju roślin między wysokością 30 cm, a rozpoczynającym się  pąkowaniem na łodydze głównej.
  • W zależności od zapotrzebowania, możliwe jest łączone zastosowanie regulatorów z insektycydami lub w mieszance z herbicydami.
  • Dawkowanie uzależnione jest od spodziewanej odporności odmiany na wyleganie oraz od gęstości łanu.

Cele stosowania regulatorów wzrostu:

  • Poprawienie odporności na wyleganie przez skrócenie pędów wierzchołkowych i wzmocnienie pędu głównego
  • Redukcja niebezpieczeństwa wylegania roślin
  • Równomierne rozpoczęcie kwitnienia
  • Synchronizacja kwitnienia
  • Równomierny rozwój pędów głównych i bocznych roślin rzepaku i jednoczesne wykształcanie się łuszczyn
  • Polepszenie dojrzałości do zbioru oraz skrócenie czasu zbioru

Na co należy zwrócić uwagę stosując regulatory wzrostu:

  • Ciepła, sprzyjająca wzrostowi pogoda wzmacnia działanie regulatorów wzrostu.
  • W przypadku suszy lub stagnującej wody należy zrezygnować z zastosowania regulatorów wzrostu, aby nie dopuścić do ich negatywnego oddziaływania na rośliny rzepaku.
  • Stosowanie regulatorów wzrostu opłaca się w przypadku odmian mało odpornych na wyleganie, lub w przypadku bardzo wybujałych roślin.
  • Należy unikać zbyt dużych dawek, ponieważ mogą one spowodować zahamowanie wzrostu, przebarwienia liści, opóźnienie kwitnienia oraz opóźnienie dojrzewania.

 

 

 
KWS